Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2008

ΣΤΗΝ  ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ  ΜΟΥ  ΠΑΤΡΙΔΑ  ΤΗΝ  ΕΛΛΑΔΑ  ,  ΣΤΗΝ  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ  ΜΑΣ , ΚΑΙ  ΣΤΗΝ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ  ΤΗΝ  ΠΡΩΤΗ  ΚΑΙ  ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ  ΤΩΝ  ΕΛΛΗΝΩΝ  ΕΛΠΙΔΑ .


--------------------------------------------
 
        WWW.MAKEDONIA.GR
                  WWW.ELLADA.EU
        HELLAS@MAKEDONIA.GR



                 Ε    Λ    Λ    Α    Δ    Α      




                  H    E    L    L    A    S





Ε Λ Λ Α Δ Α - Μ Α Κ Ε Δ Ο Ν Ι Α







ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ  ΣΟΛΩΜΟΣ
--------------------- 

ΥΜΝΟΣ  ΕΙΣ  ΤΗΝ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
 


1. Σε γνωρίζω από την κόψη
Του σπαθιού την τρομερή, 
Σε γνωρίζω από την όψη
Που με βία μετρά τη γη.



2. Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη 
Των Ελλήνων τα ιερά, 
Και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά !


3. Εκεί μέσα εκατοικούσες
Πικραμένη, εντροπαλή,
Κι ένα στόμα ακαρτερούσες,
Έλα πάλι, να σου πη.


4. Άργειε νάλθη εκείνη η μέρα,
Και ήταν όλα σιωπηλά,
Γιατί τάσκιαζε η φοβέρα
Και τα πλάκωνε η σκλαβιά.


5. Δυστυχής! Παρηγορία
Μόνη σου έμενε να λες
Περασμένα μεγαλεία
Και διηγώντας τα να κλαις.


6. Και ακαρτέρει, και ακαρτέρει
Φιλελεύθερη λαλιά,
Ένα εκτύπαε τ’ άλλο χέρι
Από την απελπισιά,


7. Κι’ έλεες: πότε, α! πότε βγάνω
Το κεφάλι από τς ερμιές;
Κι αποκρίνοντο από πάνω
Κλάψες, άλυσες, φωνές.


8. Τότε εσήκωνες το βλέμμα
Μες στα κλάιματα θολό,
Και εις το ρούχο σου έσταζ’ αίμα,
Πλήθος αίμα Ελληνικό.


9. Με τα ρούχα αιματωμένα
Ξέρω ότι έβγαινες κρυφά
Να γυρεύης εις τα ξένα
Άλλα χέρια δυνατά.


10. Μοναχή το δρόμο επήρες,
Εξανάλθες μοναχή
Δεν είν’ εύκολες οι θύρες,
Εάν η χρεία τες κουρταλή.


11. Άλλος σου έκλαψε εις τα στήθια,
Αλλ’ ανάσασιν καμιά
Άλλος σου έταξε βοήθεια
Και σε γέλασε φρικτά.


12. Άλλοι, οϊμέ! στη συμφορά σου
Οπού εχαίροντο πολύ,
Σύρε νάβρης τα παιδιά σου,
Σύρε ελέγαν οι σκληροί.


13. Φεύγει οπίσω το ποδάρι
Και ολοκλήγορο πατεί
Ή την πέτρα ή το χορτάρι
Που τη δόξα σου ενθυμεί.



14. Ταπεινότατη σου γέρνει
Η τρισάθλια κεφαλή,
Σαν πτωχού που θυροδέρνει
Κι’ είναι βάρος του η ζωή.


15. Ναι αλλά τώρα αντιπαλεύει
Κάθε τέκνο σου με ορμή,
Που ακατάπαυστα γυρεύει 
Ή τη νίκη ή τη θανή.



16. Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη
Των Ελλήνων τα ιερά,
Και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2008



Οπις:   (Αρχαία πόλη της Βαβυλωνίας  στην Ασία, δίπλα στο ποταμό Τίγρη)

Σε Συμπόσιο μπροστά σε 9000 αξιωματούχους και προύχοντες από κάθε φυλή, Έλληνες, Πέρσες, Μήδους, Ινδούς, Αιγύπτιους, Φοίνικες κ.α.

Τον διέσωσε ο φιλόσοφος Ερατοσθένης που ήταν ο 3ος Διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.

----------------------------------------------------------------------------------



O  OΡΚΟΣ  ΤΟΥ  ΜΕΓΑΛΟΥ  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ


"Σας εύχομαι, τώρα που τέλειωσαν οι πόλεμοι, να ευτυχήσετε με την ειρήνη. Όλοι οι θνητοί από δω και πέρα να ζήσουν σαν ένας λαός, μονιασμένος, για την κοινή προκοπή. Θεωρείστε την Οικουμένη πατρίδα σας, με κοινούς τους νόμους, όπου θα κυβερνούν οι άριστοι, ανεξάρτητα φυλής. Δεν ξεχωρίζω τους ανθρώπους, όπως κάνουν οι στενοκέφαλοι, σε Έλληνες και σε βαρβάρους. Δεν μ' ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών, ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν. Τους καταμερίζω μ' ένα μόνο κριτήριο - την αρετή. Για μένα κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας, και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρο. Αν ποτέ σας παρουσιαστούν διαφορές, δε θα καταφύγετε ποτέ στα όπλα, παρά θα τις λύνετε ειρηνικά. Στην ανάγκη θα σταθώ εγώ διαιτητής σας. Το Θεό δεν πρέπει να τον νομίζετε σαν αυταρχικό Κυβερνήτη, αλλά σαν κοινό Πατέρα όλων, ώστε η διαγωγή σας να μοιάζει με τη συζωή που κάνουν τ' αδέλφια στην οικογένεια. Από μέρους μου σας θεωρώ όλους ίσους, λευκούς και μελαψούς και θα ήθελα να μην είστε απλά μόνον υπήκοοι της Κοινοπολιτείας μου, αλλά όλοι μέτοχοι, όλοι συνεταίροι. Όσο περνάει απο το χέρι μου, θα προσπαθήσω να συντελεστούν αυτά που υπόσχομαι. Τον όρκο που δώσαμε με τη σπονδή απόψε κρατήστε τον σαν συμβόλαιο αγάπης." 
Αλέξανδρος Ι - Όπις (324 π.Χ.)



 ΠΟΝΤΙΑΚΑ

Ο " ΟΡΚΟΝ " ΤΗ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

ΟΠΙΣ 324 ΠΧ

 

Σε Τσιμπούκχ εμπροστά σε 9000 ζελεμένους αξιωματικούς και ιμπροϊστούς από κάθαν μιλλέτ , Ρωμαίοις , Πέρσες , Μήδους , Ινδούς , Αιγυπτίους ,  Φοίνικας και άλλτς . Εγουτάρεψεν ατον ο φιλόσοφον Ερατοσθένης ο οποίος έτον ο 3ον Πιταγωγόν τη Βιβλιοθήκης τη Αλεξάνδρειας.

 

Ευκχίουμαι σ' όλτσες σουν ατώρα που τελείνταν οι πόλεμοι, να ήστουν καλορίζικοι απές σην ειρήνην. 

Όλ οι ανθρώπ άπα δα και υστερία να ζουν άμον έναν μιλλέτ , αγαπεμέν για το χαϊρ τη κοσμί. Να έκχετε την κόσμινη για πατρίδα σουν , με τα ίδια νόμους για όλτσες σουν ήνπεν θα πουγιουρεύνε οι αργυροί από όποιον μιλλέτ και να είναι. Κι χωρίζω τ' ανθρώπς , όπως έφτανε οι ανεγροίκιστοι, σε Ρωμαίοις και Γουρδουγκέληδες. Κι διαφέρμαι απόθεν είν' οι πολίτες νε το μιλλέτ νατ τουν . Αποξαμώνατς με έναν και μαναχόν κρισονολόϊ την Αρετήν .Για τε μεν κάθαν καλός Γουρδουγκέλης εν Ρωμαίος και κάθαν κακός Ρωμαίος εν κι άλλο χειρότερος από Γουρδουγκέλην .

Αν καμμίαν παρουσιάσκουντανεσουν έτερα , κι θα κρούτε τ' έναν τ' άλλο με τα όπλα , αμάν θα λύζετέ τα ειρηνεμένα . Άμα εν ιλαζούμ θα στέκω ανάμεσα σουν και πιτάζω σας . Τον Θεόν κι θα πρέπ'να έκχετέ τον να πουγιουρεύ άμον αφέντην άπαν σο κιφάλ νε σουν , αμάν άμον τον κύρην ολονών , για να εμέζ η ζωή σουν με την ζωήν ντ' έφτανε τ' αδελφέ απές σην φαμέλιαν .

Ασ' εμέν μερέαν όλτσες σουν έλέπω σας τογρία , άσπρους και μαυρειδενούς και θα εθέλνα να μη εκουσκεύκουστουν ότι ήστουν μαναχόν χουζμετζήδες σ' εμόν το Χωροσώρ , άμα να νουνίζετε ότι ήστουν μέτοχοι και γιαρένοι.

Όσον περάν ασ' σο κχέριμ , θα ογρασεύω να ήντανε αληθιτικά ατά ντο υπεσχέθα .

Ατόν τον όρκον ντ' εδέκαμε απόψ με γουρπάνε , κρατέστε τον άμον κοντράτον εγάπης .






Το 324 π.Χ. και εφ' όσον η αυτοκρατορία του είχε πλέον εδραιωθεί, ο Μέγας Αλέξανδρος όρκισε τους αξιωματούχους και στρατιώτες της κοινοπολιτείας τουεπίσης απευθυνόταν σε όλες τις φυλές που υπήρχαν στην αυτοκρατορία του, δόθηκε δε στην Όπη, κοντά στη Βαβυλώνα και μας τον μετέφερε ο φιλόσοφος Ερατοσθένης. Από τον όρκο του Μεγάλου Αλεξάνδρου μπορεί κανείς να αντιληφθεί πόσο υπερήφανος ήταν ο Αλέξανδρος για την Ελληνικότητά του.

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2008

WWW.MAKEDONIA.GR
WWW.ELLADA.EU
WWW.AGIONOROS.COM
WWW.MEGAS-ALEXANDROS.EU
WWW.MOUNTATHOS.COM
WWW.HALKIDIKI.NAME









Ο Ισοκράτης (Προς Φίλιππο 127) γράφει: "…Να θεωρείς όλη την Ελλάδα για πατρίδα σου, όπως και ο ιδρυτής του γένους σου…"




ΕΛΛΑΔΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Ο Ηρόδοτος, (Ιστορίες, 9.45) αναφέρεται στα λόγια του Αλεξάνδρου 1ου, του Αμύντα: "Άνδρες Αθηναίοι…αν δεν είχα στην καρδιά μου το συμφέρον της Ελλάδας δεν θα είχα έρθει να σας το πω. Αλλά και η δική μου καταγωγή είναι Ελληνική, και δεν θα ήθελα εκουσίως να δω την Ελλάδα να ανταλλάσσει αντί ελευθερίας την σκλαβιάΕάν επιτύχετε σ' αυτό τον πόλεμο, μην ξεχνάτε να κάνετε κάτι και για την δική μου ελευθερία. Σκεφθείτε τον κίνδυνο που αντιμετώπισα με τον ζήλο μου προς το Ελληνικό θέμα, να σας γνωστοποιήσω τις προθέσεις του Μαρδόνιου, και να σταματήσω μια δυσάρεστη για σας έκπληξη από τους Βαρβάρους. Είμαι ο Αλέξανδρος, ο Μακεδόνας .










ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΞΑΚΟΥΣΤΗ

Οι δικοί μας πρόγονοι είναι οι εξ αρχής Μακεδόνες, οι Έλληνες Μακεδόνες, οι οποίοι αφίχθηκαν στην περιοχή γύρω στα 2000 π.Χ. Οι Έλληνες Μακεδόνες ήταν οι απόγονοι των Ηρακλήδων και γνωρίζουμε πως οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν μέρος από έναν μεγαλύτερο όμιλο Ελλήνων, ο οποίος όμιλος έφτασε στην περιοχή της σημερινής Καστοριάς (Ορεστιάδος), μαζί με τους Δωριείς, τους Αιτολείς και Ακαρνανούς γύρω στο 2000 π.Χ. Ο Ηρόδοτος, ο πατέρας της ιστορίας, περιγράφει πολύ προσεχτικά τις περιπλανήσεις αυτού του μεγάλου ομίλου, οι οποίες διάρκεσαν 800 ολόκληρα χρόνια. Ο όμιλος τελικά χώρισε σε τρεις μικρότερες ομάδες. Αμέσως μετά τον Τρωικό Πόλεμο, η πρώτη ομάδα κάτω από την ηγεμονία του Δώρου, εγκαταστάθηκε στην Πελοπόννησο, και οι Αιτωλείς και Ακαρνανοί πήγαν προς τα νότια του Ελλαδικού χώρου (εξ ου και Αιτωλοακαρνανία). Και τελικά η τρίτη ομάδα, αφού εξεδίωξε τους Φρύγους, ίδρυσε το Μακεδονικό Βασίλειο στην καμπύλη του Αλιάκμονα ποταμού. Ο πρώτος Μακεδόνας βασιλιάς ήταν ο Καρανός, ο οποίος ηγεμόνευσε μεταξύ 813 και 786 π.Χ. Τα ευρήματα των τελευταίων αρχαιολογικών ανασκαφών στον τάφο του Βασιλιά Φιλίππου (πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου), στη Βεργίνα, και τελευταία η ανακάλυψη υπολειμματικών μνημείων του Μυκηναϊκού Πολιτισμού από τα 600 π.Χ., προσθέτουν στην αδιαπραγμάτευτη απόδειξη περί της Ελληνικότητας της Μακεδονίας.






ΛΟΙΠΗ  Δ' ΕΣΤΙ  ΤΗΣ  ΕΥΡΩΠΗΣ  Η΄ ΤΕ  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 
ΚΑΙ  ΤΗΣ  ΘΡΑΚΗΣ  ΤΑ  ΣΥΝΕΧΗ  ΤΑΥΤΗ
ΜΕΧΡΙ  ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ  ΚΑΙ  Η  ΕΛΛΑΣ  ΚΑΙ  ΑΙ  ΝΗΣΟΙ.
ΣΤΡΑΒΩΝ [ΓΕΩΓΡ., Ζ΄9 ]

ΕΣΤΙ  ΜΕΝ ΟΥΝ  ΕΛΛΑΣ  ΚΑΙ  Η  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ .

ΑΥΤΙΣ  ΔΕ  ΤΟ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ  ,  ΕΟΝ  ΟΜΑΙΜΟΝ  ΤΕ
ΚΑΙ  ΟΜΟΓΛΩΣΣΟΝ , ΚΑΙ  ΘΕΩΝ  ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΤΕ
ΚΟΙΝΑ  ΚΑΙ  ΘΥΣΙΑΙ  ΗΘΕΑ΄ ΤΕ  ΟΜΟΤΡΟΠΑ,...
[ ΗΡΟΔ., Η΄ 144 ]

ΤΙΣ  ΕΣΤΙΝ  ΚΑΙ  ΤΙΣ  ΟΥΚ  ΕΣΤΙΝ  ΜΑΚΕΔΩΝ .

ΟΙ  ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ  ΕΙΝΑΙ  ΜΕΛΗ  ΤΟΥ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ
ΓΕΝΟΥΣ , ΕΙΝΑΙ  ΔΩΡΙΕΙΣ  ΚΑΙ  ΕΙΝΑΙ  ΑΥΤΟΦΥΕΙΣ ,
ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ , ΓΗΓΕΝΕΙΣ , ΕΝΤΟΠΙΟΙ ,
ΕΠΙΧΩΡΙΟΙ , ΠΑΛΑΙΧΘΟΝΕΣ  ΚΑΙ  ΟΜΑΙΜΟΙ
ΚΑΙ  ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ  ΜΕ  ΤΟΥΣ  ΑΛΛΟΥΣ  ΕΛΛΗΝΕΣ.


Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν τόσο Έλληνας, όσο και οι Έλληνες της νότιας περιοχής της Ελλάδας, μιλούσε την ίδια γλώσσα με αυτούς, λάτρευε τους ίδιου θεούς και ένωσε όλους τους Έλληνες εναντίον των κοινών εχθρών τους, των Περσών. Αυτός ήταν που μετέδωσε την Ελληνική γλώσσα και πολιτισμό στα πέρατα της γης, αφήνοντας πίσω του, κατά τη διάρκεια της τόσο μικρής ζωής του, τίποτε άλλο από Ελληνικά ίχνη.







Η  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ  ΕΙΝΑΙ  ΜΟΝΟ  ΕΛΛΑΔΑ
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ  ΕΚΠΑΛΑΙ  ΓΗ  ΕΛΛΗΝΙΚΗ .
ΟΠΟΥ  ΥΠΑΡΧΕΙ  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
ΕΙΝΑΙ  ΕΛΛΑΔΑ .





1]  Η  ΚΑΤΑΓΩΓΗ   [ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ]  ΤΩΝ  ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

ΟΙ  ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ  ΕΙΝΑΙ  ΔΩΡΙΕΙΣ

ΠΑΛΑΣΓΟΙ  ΣΤΗΝ  ΚΑΤΑΓΩΓΗ

ΑΡΑ  ΠΡΩΤΟΚΛΑΣΑΤΟΙ  ,

ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΟΙ  ΕΛΛΗΝΕΣ.

  
Ο Ηρόδοτος (Α, 57- 58 και σε συσχέτιση με το Η, 43 κ.α.) αναφέρει ότι οι Μακεδόνες είναι Έλληνες και μάλιστα δωρικής καταγωγής, ίδιου έθνους με τους Σπαρτιάτες, Κορίνθιους κ.α., του έθνους εκείνου που στην μεν Πελοπόννησο λέγεται λέει «δωρικό» και στην Πίνδο «Μακεδνό». Αναφέρει επίσης ότι αρχικά όλος ο κόσμος ήταν κατοικία βαρβάρων και μετά αποκόπηκαν οι Δωριείς και απετέλεσαν ξέχωρο έθνος, το Ελληνικό και μετά προσχώρησαν σ’ αυτό όλοι οι Πελασγοί (φύλα των Πελασγών ήταν λέει οι Δωριείς ή Σπαρτιάτες, οι Ίωνες ή Αθηναίοι κ.α.), καθώς και πολλοί άλλοι βάρβαροι,
1.  










































 «Ύστερα έβαλε μπρος (ο Κροίσος, βασιλιάς των Λυδίων)  να εξετάσει ποιοι ανάμεσα στους Έλληνες ήσαν οι δυνατότεροι, που θα μπορούσε να κάνει φίλους. Και ψάχνοντας βρήκε πως ξεχώριζαν οι Λακεδαιμόνιοι και οι Αθηναίοι, οι πρώτοι ανάμεσα στους Δωριείς, οι δεύτεροι ανάμεσα στους Ίωνες.  Γιατί τα έθνη αυτά ήσαν τα πιο γνωστά, όντας τα παλιά χρόνια το τελευταίο Πελασγικό, το πρώτο Ελληνικό. Οι Αθηναίοι ποτέ ως  τώρα δεν ξεσηκώθηκαν από τον τόπο τους, ενώ οι άλλοι ήταν πολυπλάνητοι. Γιατί όσο βασίλευε Δευκαλίων, κατοικούσαν τη Φθιώτιδα, στα χρόνια πάλι του Δώρου, του γιου του Έλληνα, τη χώρα στις πλαγιές της Όσσας και του Ολύμπου που τη λεν Ιστιαιώτιδα. Και αφότου και από την Ιστιαιώτιδα τους ξεσήκωσαν οι Καδμείοι, κατοικούσαν στην Πίνδο με το όνομα  έθνος Μακεδνόν. Από εκεί πάλι άλλαξαν τόπο και πήγαν στη Δρυοπίδα και από εκεί έφτασαν πια εκεί που είναι, δηλαδή στην Πελοπόννησο, και ονομάστηκαν έθνος Δωρικό. «Το ελληνικό έθνος αφότου φάνηκε, την ίδια πάντα γλώσσα μιλά -  αυτό είναι η πεποίθησή μου, αφότου όμως ξέκοψε από το Πελασγικό, αδύνατο τότε και στην αρχή και μικρό, αυξήθηκε ύστερα και πλήθαινε σε έθνη, καθώς προσχώρησαν σ’ αυτό κυρίως οι Πελασγοί, αλλά και πάρα πολλά άλλα βαρβαρικά φύλα. Τέλος είμαι της γνώμης ότι το Πελασγικό έθνος πρωτύτερα και εφόσον ήταν βαρβαρικό ποτέ δε γνώρισε μεγάλη δύναμη» (Ηρόδοτος Α, 57- 58)




















«Συγκροτούσαν δε το στόλο (τον ελληνικό στη Μάχη της Σαλαμίνας) οι εξής: Από την Πελοπόννησο οι Λακεδαιμόνιοι με 16 πλοία, οι Κορίνθιοι, με τον ίδιο αριθμό πλοίων, το οποίον έδωσαν και εις το Αρτεμίσιον. Οι Σικυώνιοι, με δέκα πλοία, οι Επιδαύριοι με δέκα, οι Τροιζήνιοι με πέντε, οι Ερμιονείς με τρία. Όλοι αυτοί, εκτός των Ερμιονέων ανήκουν στο Δωρικό και Μακεδνόν έθνος, ελθόντες στην Πελοπόννησο  από τον Ερινεόν και την Πίνδον(«εόντες ούτοι πλην Ερμιονέων Δωρικό τε  και Μακεδνόν έθνος, εξε Ερινεού τα και Πίνδου»), και το τελευταίον από την Δρυοπίδα. Οι δε Ερμιονείς είναι καθαυτό Δρύοπες τους οποίους εξεσήκωσαν από τη σήμερον λεγόμενη Δωρίδα ο Ηρακλής και οι Μαλιείς. Εκ των Πελοπονησίων αυτοί ήσαν εις το στόλον (δηλαδή τον ελληνικό στη Μάχη της Σαλαμίνας(Ηρόδοτος Η, 43)
 












 
   ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΔΑ




Ο Αισχύλος αναφέρει ότι ο βασιλιάς του Άργους καυχιόταν λέγοντας ότι είναι στο γένος Πελασγός και το γένος των Πελασγών άρχει μέχρι της Παιονίας και του Στρυμόνος ποταμού: «Του γηγενούς γαρ ειμ’ εγώ Παλαίχθονος ίνις Πελασγός, τησδε γης αρχηγέτης. Εμού δ’ άνακτος ευλόγως επώνυμον γένος Πελασγών τήνδε καρπουται χθόνα. Και πασαν αιαν ης δ’ αγνός έρχεται Στρυμών, το προς δυνοντος ηλίου, κρατώ ορίζομαι δε την τε Περραιβων χθόνα, Πίνδου τε ταπέκεινα, Παιόνων πάλα, όρη τε Δωδωναία, συντέμνει δ΄ όρος υγρας θαλάσσης τώνδε ταπί τάδε κρατώ..,….» (Αισχύλος, Ικέτιδες 250) 





  WWW.MAKEDONIA.GR

Ο Απολλόδωρος (Γ 8) αναφέρει  ότι παιδιά του Δία και της Νιόβης ήταν ο Άργος και ο Πελασγός απ΄όπου οι Πελοποννήσιοι και άλλοι ονομάσθηκαν Πελασγοί. Αναφέρει επίσης ότι γιος του Πελασγού ήταν ο Λυκάονας, ο βασιλιάς των Αρκάδων, που με πάρα πολλές γυναίκες απόκτησε 50 γιους, τους: Θεσπρωτό, Μάκεδνο, Μαίναλο, Φθίο, Λύκιο, Ορχομενό …, και έτσι, εννοείται οι Πελοποννήσιοι εξαπλώθηκαν στα διάφορα μέρη του αρχαίου γνωστού κόσμου, πρβ: «επανάγωμεν δε νυν πάλιν επί τον Πελασγόν, όν Ακουσίλαος μεν Διος λέγει και Νιόβης, καθάπερ υπέθεμεν, Ησίοδος δε αυτόχθονα. τούτου και τηςΩκεανού θυγατρος Μελιβοίας, ή καθάπερ άλλοι λέγουσι νύμφης Κυλλήνης, πας Λυκάων εγένετο, ός βασιλεύων Αρκάδων εκ πολλών γυναικών πεντήκοντα παίδας εγέννησε· Μελαινέα Θεσπρωτόν  Έλικα Νύκτιμον Πευκέτιον, Καύκωνα Μηκιστέα Οπλέα Μακαρέα Μάκεδνον, Όρον Πόλιχον Ακόντην Εαίμονα Αγκύορα, Αρχεβάτην Καρτέρωνα Αγαίωνα Πάλλαντα Εύμονα, Κάνηθον Πρόθοον Λίνον Κορέθοντα Μαίναλον, Τηλεβόαν Φύσιον Φάσσον Φθίον Λύκιον, Αλίφηρον Γενέτορα Βουκολίωνα Σωκλέα Φινέα, Ευμήτην Αρπαλέα Πορθέα Πλάτωνα Αίμονα, Κύναιθον Λέοντα Αρπάλυκον Ηραιέα Τιτάναν, Μαντινέα Κλείτορα Στύμφαλον ρχομενόν . . .»  (Απολλόδωρος, Γ, 8, 1)




 
Ο Θουκυδίδης (Α 3 – 9) αναφέρει ότι αρχικά στην Ελλάδα κατοικούσαν πάρα πολλά φύλα από τα οποία το πιο πολυπληθές ήταν το Πελασγικό. Ο Στράβωνας (Ζ, Ηπειρος 9), επικαλούμενος αρχαιότερου του συγγραφείς: Ησίοδο, Όμηρο κ.α., αναφέρει από τη μια ότι οι Πελασγοί ήσαν οι αρχαιότεροι κάτοικοι της Ελλάδας και από την άλλη ότι αρχικά η Ελλάδα ήταν κατοικία βαρβάρων, των καλούμενων Πελασγών, Θηβαίων ή Καδμείων, Δαναών κλπ  (Περισσότερα βλέπε «Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ».)
 





















 
ΟΙ ΓΡΑΙΚΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ 
ΜΑΓΝΗΤΕΣ
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, 
Α Δ Ε Λ Φ Ι Α
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Ο Ησίοδος, που είναι ένας από τους αρχαιότερους συγγραφείς του κόσμου, αναφέρει ότι ο Δίας και η Πανδώρα, κόρη του Δευκαλίωνα, γέννησαν το Γραικό, το Μακηδόνα και το Μάγνη και στη συνέχεια ο  Έλληνας (ή παλιότερα Γραικός) γέννησε τον Δώρο, τον Αίολο και τον Ξούθο, ο Μάγνης το τον Δίκτη κλπ., άρα οι Μακεδόνες, οι Μάγνητες και οι Έλληνες ή Γραικοί είναι μια οικογένεια, αδέλφια, πρβ: «Κι η κόρη στον οίκο του ευγενή Δευκαλίωνα, η Πανδώρα με τον πατέρα Δία, τον οδηγό των Θεών όλων, σμιγμένη στην αγάπη γέννησε το χαιρομαχητή Γραικό. Η ίδια συλλαμβάνουσα από το Δία γέννησε στον κεραυνόχαρο δυο γιους, τον Μάγνητα και το Μακηδόνα το αλογόχαρο, που κατοικούσαν στα δώματα γύρω από την Πιερία και τον Όλυμπο. Κι ο Μάγνης (γέννησε) το Δίκτη και Πολυδέκτη. Και από τον Έλληνα το φιλοπόλεμο βασιλιά γεννήθηκαν ο Δώρος κι ο Ξούθος και ο αλογόχαρος Αίολος…..» (Ησίοδος, Γυναικών κατάλογος ή Ηοίαι 1-6, μετάφραση εκδόσεις «Κάκτος»)
  
1. Η Παλαιά Διαθήκη (Δανιήλ Η και Μακκαβαίων Κεφ. 1 , 1 – 10) αναφέρει ξεκάθαρα ότι ο Μέγας αλέξανδρος και οι Μακεδόνες είναι Έλληνες 























2. Ο Στράβωνας (Γεωγραφικά 7), σχετικά με την εθνικότητα των Μακεδόνων, αναφέρει ξεκάθαρα ότι οι Μακεδόνες είναι Έλληνες, πρβλ:  «Εστίν με ουν  Ελλάς και η Μακεδονία, νυνί μέντοι τη φύσει των τόπων ακολουθούντες και τω σχήματι χωρίς έγνωμεν από της άλλης Ελλάδος τάξαι και συνάψαι προς όμορον αυτής Θράκης…» (Στράβων Γεωγραφικά, 7).




               WWW.ELLADA.EU 





     WWW.MAKEDONIA.GR



4. Ο  Πολύβιος  στη συνθήκη των Καρχηδονίων με το βασιλιά Φίλιππο αναφέρει ξεκάρα ότι η Μακεδονία είναι μέρος της Ελλάδας: «Εναντίον Θεών πάντων όσοι Μακεδονίαν και την άλλη Ελλάδα κατέχουσι…»
Ομοίως ο Αππιανός αναφέρει ξεκάθαρα ότι: «Οι Μακεδόνες καυχιούνται για την καταγωγή τους από τους Αργείους» (Αππιανός εκ της Μακεδονίας 2).












5. O αντιβασιλέας (και μετέπειτα βασιλιάς) Αμύντας της Μακεδονίας διαμηνύει στο βασιλιά της Περσίας Φαρναβάζο, μέσω αυτών που έστειλε να του ζητήσουν γη και ύδωρ ως σύμβολα υποταγής, τα εξής: «προς δε καί βασιλέι τω πέμψαντι απαγγείλητε ώς άνήρ Ελλην, Μακεδόνων ύπαρχος, εύ υμέας εδέξατο και τραπέζη και κοίτη»….= ακόμη στο βασιλιά που σας έστειλε κάντε γνωστό πως ένας Έλληνας, ο αντιβασιλέας των Μακεδόνων, σας καλοέστρωσε τραπέζι και κρεβάτι…. (Ηρόδοτος Ε, 20 ),








3. O βασιλιάς της Μακεδονίας Αλέξανδρος Α’ , γιος του Αμύντα, κατεβαίνει στην Αθήνα και προειδοποιεί ως Έλλην, καθώς λέει ο ίδιος σε λόγο του που έβγαλε στην Αθήνα, τους άλλους Έλληνες (Αθηναίους και Σπαρτιάτες ) για την πρόθεση εισβολής των Περσών στην  Ελλάδα: «Άνδρες Αθηναίοι… Αυτός τε γαρ Έλλην γένος ειμί τω αρχαίον και αντ’ ελευθέρης δεδουλωμένην ουκ αν εθέλοιμι οράν τη Ελλάδα Ειμί δε Αλέξανδρος ο Μακεδών.»  = σε νέα Ελληνική «Άνδρες Αθηναίοι …..  Δεν θα έλεγα αυτά τα λόγια, αν δεν φρόντιζα υπερβολικά για όλη την Ελλάδα εν γένει, γιατί και εγώ είμαι Έλληνας από παλαιά και δε βαστά η ψυχή μου να βλέπω την Ελλάδα υποδουλωμένη αντί ελευθέρας»… (Ηρόδοτου Ιστορία, βιβλίο Θ’, 45)




















4. Ο Mέγας Αλέξανδρος στην πιο κάτω επιστολή του προς το Δαρείο, βασιλιά των Περσών, αναφέρει εκτός των άλλων και πως είναι Έλληνας, καθώς και ότι η Μακεδονία είναι Ελλάδα:  «Οι πρόγονοί σας ήρθαν στην Μακεδονία και στην υπόλοιπη Ελλάδα και μας προκαλέσατε μεγάλες συμφορές, χωρίς να έχουν κάνει κανείς από εμάς κανένα κακό. Τώρα που εγώ έγινα βασιλιάς των Ελλήνων, πέρασα στην Ασία, για να εκδικηθώ τις δικές σας αδικίες…. Εξάλλου, βοηθήσατε τους Περίνθιους που αδικούσαν τον πατέρα μου και ο Ώχος έστειλε στρατό στη Θράκη που την κατείχαμε εμείς. Ο πατέρας μου δολοφονήθηκε με συνωμοσία  που οργανώσατε εσείς, όπως οι ίδιοι διαδώσατε με επιστολές σας σ΄όλο τον κόσμο …… Οι απεσταλμένοι σας καταστρέψανε τους φίλους  μας και προσπάθησαν να καταστρέψουν την ειρήνη, που έφερε στους Έλληνες. Εκστράτευσα λοιπόν εναντίον σου, επειδή εσύ ξεκίνησες την έχθρα….» (Αρριανός Β 14, 4).
 




      WWW.MAKEDONIA.GR - WWW.ELLADA.EU

















 
ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗ   ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ
 
Ο Διόδωρος αναφέρει ότι οι Αιγύπτιοι ισχυρίζονται ότι οι Έλληνες όπως και οι υπόλοιποι άλλοι λαοί είναι απόγονοι του ανθρώπινου ζευγαριού εκείνου που δημιουργήθηκε πρώτο στην Αίγυπτο, καθώς και ότι η χώρα από τον Ελλήσποντο μέχρι την Αττική, την Πελοπόννησο και την Κρήτη, άρα η χώρα που σήμερα λέγεται Ελλάδα, ονομάζονταν από τους Αιγυπτίους Μακεδονία, όνομα που πήρε από το Μακεδόνα, το γιο του βασιλιά της Αιγύπτου Όσιρι  και της Ίσιδας, ο οποίος (ο Μακεδόνας)  έγινε βασιλιάς της χώρας αυτής  όταν την κατέκτησαν οι Αιγύπτιοι επί βασιλείας του Όσιρη. Δηλαδή οι Αιγύπτιοι από τη μια λένε κάτι ό,τι περίπου και οι Εβραίοι (δηλαδή απόγονοι τους είναι όλα τα έθνη) και από την άλλη ταυτίζουν την Ελλάδα με τη Μακεδονία, πιο απλά ονομάζουν Μακεδονία ό,τι εμείς λέμε Ελλάδα, πρβ:
«Οι Αιγύπτιοι υποστηρίζουν ότι κατά τη γένεση του παντός, οι πρώτοι άνθρωποι δημιουργήθηκαν στην Αίγυπτο και από εκεί διασκορπίστηκαν στα διάφορα μέρη της γης και αυτό επειδή το κλίμα της Αιγύπτου είναι εύκρατο και εξ αιτίας της φύσης (γονιμότητας) του Νείλου….». ( Διόδωρος Σικελιώτης βίβλος 1, 10)
«Του Όσιρι γιοι ήσαν ο Ανούβιος και ο Μακεδόνας που ξεχώριζαν για την ανδρεία τους. Φορούσαν στοιχεία από ζώα στον εξοπλισμό τους. Ο Ανούβιος φορούσε σκύλου και ο Μακεδόνας προτομή λύκου……...  Ο Όσιρις γυρνώντας τον κόσμο πέρασε από τον Ελλήσποντο στην Ευρώπη. Στη Θράκη σκότωσε τον βασιλιά των βαρβάρων Λυκούργο που εναντιώθηκε στις πράξεις του, ενώ τον Μάρωνα που ήταν γέρος τον άφησε να επιβλέπει την καλλιέργεια των φυτών που είχε εισάγει στη χώρα του και ονομάστηκε Μαρώνεια. Τον γιο του τον Μακεδόνα άφησε βασιλιά στη χώρα που ονομάστηκε απ΄ αυτόν Μακεδονία, ενώ στον Τριπτόλεμο ανέθεσε την επιμέλεια της γεωργίας στην Αττική…..».  




















 




 
ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
 
Oι Μακεδόνες συμμετείχαν στους Ολυμπιακούς, αγώνες που επιτρέπονταν μονάχα σε Έλληνες, ενώ την ημέρα που γεννήθηκε ο Μ. Αλέξανδρος ηττήθηκαν σε μεγάλη μάχη από τον Παρμενίωνα οι Ιλλυριοί: «Το ότι ο Αλέξανδρος ως προς την καταγωγή από την πλευρά του πατέρα του ήταν απόγονος του Ηρακλή, μέσω του Κάρανου και από πλευρά της μάνας της μητέρας του απόγονος του Αιακού, μέσω του Νεοπτολέμου, είναι πλέον αποδεκτά…. Και στο Φίλιππο, που μόλις είχε κυριεύσει την Ποτίδαια ήρθαν ταυτόχρονα τρία μηνύματα. Το πρώτο, ότι οι Ιλλυριοί νικήθηκαν από τον Παρμενίωνα σε μεγάλη μάχη, το δεύτερο ότι με άλογο ιππασίας νίκησε στους Ολυμπιακούς αγώνες και το τρίτο πως γεννήθηκε ο Αλέξανδρος (Πλουτάρχου Αλέξανδρος 1 – 3).
Μακεδόνες Ολυμπιονίκες: Ο βασιλιάς Αλέξανδρος Α, στην 80η Ολυμπιάδα, το 460 π.Χ. έτρεξε το Στάδιο και ήλθε δεύτερος με διαφορά στήθους. Ο βασιλιάς Αρχέλαος Περδίκας, αγωνίσθηκε στην 93η Ολυμπιάδα, το 408 π.Χ. και κέρδισε στους Δελφούς στο αγώνισμα των τεθρίππων.  Ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ αναδείχθηκε τρεις φορές Ολυμπιονίκης. Στην 106η Ολυμπιάδα, το 356 π.Χ. έτρεξε με το άλογό του. Στην 107η Ολυμπιάδα, το 352 π.Χ. έτρεξε με τα τέθριππά του. Στην 108η Ολυμπιάδα, το 348 π.Χ., νίκησε στη συνωρίδα. Ο Κλίτων νίκησε στο Στάδιο στην 113η Ολυμπιάδα, το 328 π.Χ. Ο Δαμασίας ο Αμφιπολίτης έτρεξε το Στάδιο και νίκησε στην 115η Ολυμπιάδα, το 320 π.Χ.  Ο Λάμπου ο Φιλιππίσιος, αναδείχθηκε νικητής τεθρίππων στην 119η Ολυμπιάδα, το 304 π.Χ. Ο Αντίγονος έτρεξε το Στάδιο και νίκησε στην 122η Ολυμπιάδα, το 292 π.Χ. και στην 123η Ολυμπιάδα το 288 π.Χ.  Ο Σέλευκος έτρεξε το Στάδιο και νίκησε στην 128η Ολυμπιάδα, το 268 π.Χ. Στην 128η Ολυμπιάδα, το 268 π.Χ., νίκησε μια γυναίκα από τη Μακεδονία στο αγώνισμα των συρομένων από πώλους αρμάτων (συνωρίδα πώλων). Ο Παυσανίας αναφέρει: «νικητές λένε πως αναδείχθηκαν στη συνωρίδα μια γυναίκα Βελεστίχη από την παραθαλάσσια Μακεδονία».
Παράβαλε ομοίως ότι ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο  Φίλιππος, πατέρας του Μ. Αλέξανδρου, χάραζε στα νομίσματα τις νίκες των αρμάτων του στην Ολυμπία (βλέπε Πλούταρχου Αλέξανδρος 4), καθώς και ότι ο Παρμενίων, στρατηγός του Φιλίππου και Μ. Αλέξανδρου, νίκησε με άλογο ιππασίας στους Ολυμπιακούς αγώνες (βλέπε Πλουτάρχου, Αλέξανδρος 3).
   










 
2. H ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ
 
Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι οι Μακεδόνες μιλούσαν Ελληνικά, πρβ: «Εκεί (στην Ινδία) είδαν (οι ναύτες τους Νέαρχου) κάποιον που φορούσε Ελληνική χλαμύδα, φερόταν όπως οι Έλληνες και μιλούσε Ελληνικά. Οι πρώτοι που τον είδαν λένε ότι έβαλαν τα κλάματα. Τόσο αναπάντεχο τους φάνηκε, μετά από τόσες συμφορές, να αντικρύσουν ένα  Έλληνα και να ακούσουν την Ελληνική γλώσσα. Τον ρώτησαν από πού έρχεται και ποιος είναι. Τους είπε ότι είχε φύγει από το στρατόπεδο του Αλέξανδρου και ότι το στρατόπεδο και ο ίδιος ο Αλέξανδρος δεν είναι μακριά. Χειροκροτώντας και φωνάζοντας πήγαν στον Νέαρχο (Αρριανός, Ινδική, 4,33, σελίδα 195
Επίσης ο Ρωμαίος ιστορικός Τίτος Λίβιος γράφει «…οι Αιτωλοί, οι Ακαρνανοί και οι Μακεδόνες, άνδρες ομοίας γλώσσης, ενωμένοι ή χωρισμένοι λόγω ασήμαντων αιτιών οι οποίες εμφανίζονται από καιρού εις καιρόν…» (Λίβιος, Ιστορία της Ρώμης, βιβλίο ΧΧΧ παρ. ΧΧΙΧ).
Οι Αιτωλοί και Ακαρνάνες ήσαν αναμφισβήτητα Ελληνικές φυλές. Σε μια άλλη περίσταση ο Λίβιος γράφει: «…(Ο Στρατηγός Paulus) κάθισε στο επίσημο κάθισμά του περιτριγυρισμένος από πλήθος Μακεδόνων…οι ανακοινώσεις του μεταφράστηκαν στην Ελληνική και επαναλήφθηκαν από τον πραίτορα Gnaeus Octavius…». (Λίβιος, Ιστορία της Ρώμης, β. ΧLV, παρ. ΧΧΙΧ). Εάν το πλήθος των Μακεδόνων σ' αυτή τη συγκέντρωση δεν μιλούσε Ελληνικά, γιατί οι Ρωμαίοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να μεταφράσουν το λόγο του Paulus στα Ελληνικά;
 



 


 
α) Το ότι οι Μακεδόνες ήσαν Έλληνες ή το ότι μίλαγαν και έγραφαν πάντα Ελληνικά αδιάψευστοι μάρτυρες είναι και οι Μακεδονικές επιγραφές (βλέπε π.χ. εδώ τη Μακεδονική επιγραφή από τα αφιερώματα των Μακεδόνων στην Αθηνά Πολιάδα), καθώς και τα μακεδονικά  νομίσματά (βλέπε π.χ. εδώ νόμισμα του Φιλίππου και Αλέξανδρου), στα οποία, όπως βλέπουμε, οι Μακεδόνες όχι μόνο μίλαγαν και έγραφαν Ελληνικά, αλλά είχαν και ίδια θρησκεία, καθώς και ίδια ήθη και έθιμα με τους άλλους Έλληνες, αφού και π.χ. στα μακεδονικά νομίσματα βλέπουμε τον Ολύμπιο ή άλλως  Κρηταγενή Δία, βλέπουμε το αστέρι  και ήλιο των Δωριέων κ.α. (σύγκρινε   π.χ. με τα νομίσματα   Ιτάνου, Λύκτου,  Ιεράπυτνας κ.α. Κρήτης).
β) Επειδή η αρχαία Ελλάδα  δεν ήταν ένα ενιαίο κράτος, αλλά πάρα πολλά, το κάθε ένα από αυτά είχε αναπτύξει και τη δική του γλώσσα (σήμερα λέμε διάλεκτο) -  ο λόγος και για τον οποίο οι αρχαίοι συγγραφείς λένε π.χ.: «Ο Αλέξανδρος ανεβόα Μακεδονιστί.», «γλώσσα Μακεδονική» «γλώσσα Ελληνική» (= η κοινή) κ.α., αλλά και π.χ.: Φίλιππος ο Μακεδών, ο Μίνωας ο Κρης, Απολλόδωρος ο Αθηναίος κ.α.  
γ) Χοντρικά οι αρχαίες Ελληνικοί διάλεκτοι-γλώσσες ήσαν: η Δωρική (την μίλαγαν Σπαρτιάτες, Μακεδόνες κ.α.), η Ιωνική (την μίλαγαν οι Αθηναίοι, οι νησιώτες κ.α.) και η Αιολική (την μίλαγαν οι Θεσσαλοί κ.α.). Κάτι που ισχύει, λίγο ή πολύ, ακόμη και σήμερα, πρβ π.χ. «Ιντα κάνεις» (Κρητικά) = «Τι κάνεις» (κοινά).
Μια διαφορά π.χ. που έχει η γλώσσα των Μακεδόνων από τις άλλες Ελληνικές ήταν λέει  η εξής: «Οι Δέλφιοι δεν χρησιμοποιούν το Β στη θέση του φ, όπως οι Μακεδόνες που λένε Βίλιππος, Βαλακρός και Βερονίκη, αλλά αντί του π. Έτσι αυτοί λένε φυσικά το «πατείν»  «βατείν» και το «πικρον»  «βικρόν». «Οβύσους» (= μήνας χρησμών) λοιπόν, είναι   «Οπυσούς»…